Bianka ratuje świat od zagłady

Pora się zastanowić

2011-01-14T01:02:00.000-08:00

W tym roku przed finałem Ogólnopolskiego Rankingu Szkół Ponadgimnazjalnych ze względu na kontuzję kolana zaserwowano mi silne środki odurzające.
Efekty poniżej.

P.S. niniejszym chciałabym przeprosić XIII LO w Szczecinie za publiczną sugestię, że tak bardzo znudzeni byliśmy faktem, że są od 7 lat na pierwszym miejscu w Rankingu, ze całkowicie zmieniliśmy jego kryteria i metodologię.

Królik. Białoruś. Kocham.

2011-01-02T01:32:00.000-08:00

OLGA: New Year's postcard from Belarus
MAGDA: the Warsaw headquater of Belrussian Freedom-movement
MARYNA: good, old MarYna. She hates herself as much as I do, which is something we have in common;)
ARTUR: Don't piss off bearded Belarussian Babushka!
What the fuck this RABBIT is doing on this photo? Could someone explain this to me?!
Why to go to see Roxette, when we can stay at the fence and drink?
You dont know how to BUHAT'? Ask professional!
Still no clue?
Ok, I'll show you, but only one time!
And.... here we go - very, very good KASIA!

Ok, we had some fun, now is KILLING TIME!

Yes, yes! I want to be killed first. (KAROLA)
Don't kill my brother! Please, please, please. I want to do it by myself!
Who is dead? Me? Dont think so!
yyyyyyyyy.....
Ladies and gents, tonight Im going to kill you with my attitude! (KASIA II)
Sashka - Cheburashka. Dont kill russian mythical creatures! It seems just rude...
Who, the f...k is Lukasz? Who cares? Let's kill him!
Dont dare to mess with us! (Hula-Kula MAFIA & in background - IGOR - innocente but suspicious)
It is soft, pink and fluffy. It must be guilty! Dont chase the RABBIT - JUST Kill it!
Save me, I'm ready to show you blank side of my card (ANDRIEJUSHKA)
Excuse me: DO I LOOK like a murder?!
Sometimes I can get my satisfaction: by "taking care of" my parter (KRZYŚ)
Outstanding furniture from 70. as a shiny murder-scene.
I wish you all to enter New Year 2011 - WITH ALL FOUR LIMBS, as KASIA did:)))

....

...No i tak się zaczął ten Nowy Roku.
Mocno. Czysto. Przedziwnie.

Były białoruskie babuszki, dysydenci, białorusofile w ilości sztuk dwie.
jeden niepijący od lat piętnastu.
Rispekt.

Chłopaki i dziewczyny.
Brodaci. I z dredami.
Parami.

Z Warszawy, Berlina, Łodzi i Mińska.
Nie mazowieckiego.

I jeden mechaty i wielki volszebnyj królik.
Czyli magiczny.

Na koncert Roxette nie dotarliśmy, choć był o jakieś sto metrów od nas.
Słyszeliśmy tylko marne resztki "she's got a look"
Za to w domu mieliśmy niezły joyride.

I czeremszę, i czosnek marynowany i śledzie.
I taką wódkę białoruską, która dopiero 1 stycznia 2011 wchodziła do sprzedaży.
I mięsko i blok czekoladowy.
Jak w PRL:
- do połowy.

O 23.00 był pierwszy Nowy Rok - Ruski/Białoruski.
Odśpiewaliśmyz z Saszką i Marinką hymn
"Atis matis, animatis, atis matis amatis"
to już tradycja.
To już nasz trzeci Sylwester razem.
Bez nich to sobie w ogóle nie wyobrażam.

Na drugi Nowy Rok - Polski - wyszliśmy na dwór.
W śniegu, fajerwerkach i błocie po kolana.

Potem dołączyła do nas Mafia z Hulakula
I tak już do rana.

***
Babcia Bianka z dziadkiem Zdzisławem patrzyli na to wszystko zdziwieni i rozbawieni.
Życie jest cudem - wspominali sobie, siedząc w kuchni i doglądając garu z bigosem.

No dobra

2010-11-13T09:40:00.000-08:00

Jak nie teraz to kiedy, jak nie ja, to kto?
Bianka ratuje świat od zagłady.

Bo może.

O madrosci

2010-10-11T01:07:00.000-07:00

...bo nie ma madrosci bez milosci do ludzi, wspolczucia - i poczucia humoru.Goa, Arambol
Om

Chyba nie uwierzyliście, że to naprawdę koniec?

2010-09-18T01:42:00.000-07:00

Bo przecież niedługo zaproszę Was, jak zwykle, do nowego miejsca... Tymczasem pojadę sobie do Indii w towarzystwie dość jednak podejrzanym.
Przejrzę się w tym wszystkim.
I rozsmakuję w tej zmysłowej przyprawie/konsystencji, która tak denerwująco łaskocze w język.

Bianka-Masala.

Ostatni wpis

2010-09-08T03:12:00.000-07:00

Ostatni, bowiem wychodzę z klasztoru.
To znaczy wyszłam czas jaki temu
i teraz sobie żyję.
Piszę i Pytam.
Wręcz Zapytuję.

Na koniec dwa wnioski: życie na facebooku odbiega nieco od rzeczywistosci, a terapia to fajna sprawa, tylko nie wiadomo, o co chodzi.

Na osłodę: garść fot z moich urodzin. Tych trzydziestych;)

Dzięki Magdo, że chciało Ci się robić foty:*

PS> Jeżeli kogoś z Was nie ma na fotach to bynajmniej nie znaczy, że go nie było na moich urodzinach. Część fot po prostu przepadła bezpowrotnie.

Bilans

2010-08-19T02:03:00.001-07:00

8+0,6+7+2+0,6+2+1+2
+1/12+2/3+1/12
etc.

:*

2010-08-17T12:26:00.000-07:00

DzieFczynki uraczyły mnie estetycznym flash-backiem z wesela.
Moje-moje:)

Dawno temu na ścianie

2010-08-15T14:44:00.000-07:00

Wychodząc kina
(...) Znalazłszy się na oświetlonej i dosyć pustej ulicy. kieruje się miękko w stronę jakiejś kawiarni, idzie cicho, trochę zdrętwiały, wymięty, zmarznięty, krótko mówiąc, senny: chce mu się spać - oto, o czym myśli: jego ciało stało się czymś ospałym, łagodnym, spokojnym: miękkim niczym śpiący kot, czuje się, jakby był bez szkieletu albo raczej nieodpowiedzialny (...)

Roland Barthes. 1980

Tymczasem nad Pilicą:

Fajnie jest oglądać filmy gdzieś nad Pilicą - rzucone na ścianę domu. W fotelach na trawie. Pod niebem pełnym mniej lub bardziej spadających gwiazd. I innych rzeczy. Aż do rana.

Tak długo, aż w nadchodzącym świcie zaczną znikać i zamazywać się twarze naszych bohaterów. Aż Spartacus zleje się ze swoją areną. I już nie bedzie wiadomo, czy przeżywa dni chwały, czy tez pozbawiony przychylności motłochu, wypruwa flaki w miejscu plugawszym od piekła.
I wtedy mozna iść spać.

Pierwszy Miłś

2010-08-12T08:35:00.001-07:00

Wszyscy cieszymy się, że cztery wielkie koty Malcolma nie interesują się Miłką zanadto.

PS> na zdjęciu z Miłkowym Miłsiem, dostarczonym przez Ciocię, która biegnąc w szoku do szpitala, złamała swoje mocne postanowienie, że nigdy-nigdy nie będzie upupiać małej na różowo:)

Ze Zbawicieła pod Pałac

2010-08-10T11:31:00.001-07:00

Bo chodzi o to, aby krzyże rosły sobie tam, gdzie rosną krzyże.
A przed Pałacami były bary z zakąskami
i wódką ze cztery zeta
...
Logika ta czy nie ta?

Żeby się nas bali - i od Żydów wyzywali;)

photo by: iza & bjanusz

Przed 30. - Trzech gości na balkonie

2010-08-06T01:40:00.000-07:00

Dziś dowiedziałam się o istnieniu tego obrazu.
I coś mi się od tego zrobiło. Się mi zachwyciło. I szarpnęło.

Nazywa się "3 guests on the balcony. Berlin Friedrichshein 2007". Te trzy osoby to moja przyjaciółka Doerte (autorka dzieła), ja i pewien Chłopak z Ameryki Południowej.

Był czerwiec 2007. Była Noc na Ziemi. Balkon. I piękni ludzie na balkonie.

Czas, jak to czasem czas, stanął na chwilę w miejscu.

Doerte - urocza, delikatna Niemka - typ intelektualistki poznała Chłopaka. I wybuchła między nimi namiętność. Zdarza się. A już w taką noc - zawsze.

Teraz Doerte pokazuje mi ten obraz i mówi mi o tamtej nocy - jaka byla ważna. Jak zamknął się w niej cały świat. Jak ta noc żyje w niej. Mocno i prawdziwie.

Patrzę na "Trzech gości..." i myślę o tym, że ta noc była ważna i dla mnie, tylko o tym zapomnialam. Jak o wielu innych istotnych sprawach.

I ogarnia mnie poczucie harmonii tego wszystkiego. I że jest dobrze. Że tak właśnie mają sie te nasze zycia składać, nachodzić na siebie nierównomiernie. Niezauważalnie.

I, że wcale tego mamy nie widzieć. A jak czasem widzimy, to nagle rozumiemy, że życie naprawdę jest cudem:)

PS. Gdzieś tam też poza ramą obrazu była Iza. Był też Esteban, mój mały, ale niezwykle seksowny grzech z Ekwadoru. Pamiętam to uczucie, kiedy porywa Cię fala.

Falo, porwij mnie czasem.

A w najlepszym z możliwych światów...

2010-08-04T00:51:00.001-07:00

Ma wklęśniętą główkę i jest porośnięta czarnym włosiem, które zaczyna się wykruszać.
Jest mięciutka, gładziutka i ma długie, podwinięte rzęsy.
Pachnie rozgrzanym na słońcu mopsem.
Ma jeden dzień.
Nazywa się Miłka.
A ja jestem jej ciocią.
:))))

Tylko szkoda, że się aparat rozpieprzył

2010-08-02T14:03:00.000-07:00

i nic nie widać. Ale co tam.
Było bardzo pięknie.
Było niesamowite mieszkanie przemilej pary artystów, pełne ich mniej i bardziej udanych obrazów-bohomazów, prosecco z miętą, przekąski w żarówkach i ludzie, którzy nadciągnęli z kilku kontynentów, aby być tu dzisiaj i razem i z Dziewczynami.
Tak po prostu. Z miłości. Z ciekawości.
I dlatego, że chcieli.

Magda i Rafał witają w progu jako Ojciec i Matka - chlebem, solą, wódką i staropolskim wierszykiem. Rodziny dziś tu nie ma. Jest za to dobrowolna formacja z wyboru - kolorowa, kochająca i lekko pierdolnięta - nazwijmy ją Family:)
Kasia trafiła na wódkę i przenosi Arminiątko przez próg. Gdzieś tam w duszach poigrywa tęsknota za subwersywną trawestacją rytuału.

A to stado Aniołeczków - w prezencie dla Panien Młodych. Wypatrzyłyśmy je z Anną z balkonu i pomyślałyśmy, że fajnie by było, jakby trochę pofurkotały skrzydełkami i u nas. W chwilę później mieszkanie zapełniło się nierealnymi, białymi postaciami. Aniołki wypiły sznapsa, zrobiły siusiu i odfrunęły na swoją imprezę.
Pierwszy taniec - z figurami z "Dirty Dancing"

Przemówienia nad tortem wzbudził zgorszenie i wzruszenie. Ogólny wniosek brzmiał: Los to dziwne zwierzę. A zresztą kiedyś opowiem Wam tę historię - jak Dziewczyny się poznały i co wspólnego miał z tym sms, który otrzymałam w maju 2008 w Nowym Jorku:)

I tak to było wśród tych obrazów. I kontekstów. W labiryncie nawiązań i interpretacji. Gdzie tradycja wypinała tyłeczek i zadzierała nieco pokracznie nogę w kabaretce, po czym okazywało się, że tak naprawdę jest facetem. Albo i nie.

Albo i wszystkim.

"Ja" und "Ja" - Ich hab's Schatz gefunden

2010-08-02T10:07:00.000-07:00

czyli twórcze podejście do rytuału:)

Mistrzyni Ceremonii podaje obrączki. Na jednej napisane jest: "Do końca świata...", na drugiej "...i o jeden dzień dłużej"

Berlin.10 Uhr. Liebe.

2010-08-01T10:55:00.000-07:00

Posttropikum

2010-07-26T12:00:00.000-07:00

Robię remanent. Oceniam zasoby. Niespiesznie. Patrzę sobie na to, co trzeba będzie wyrzucić. Choćby łkało - w duszy i w dupie. Co by dlużej nie zalegało i nie udawało, że jest czymś innym - niż jest.
A tu i ówdzie w starociach na Kole odnajduję coś fajnego. Coś znanego
Biorę delikatnie do ręki, obracam...
To wezmę do domu.

PS> Na Kole Mała Mi ostrzy zęby na smalec. Dobrze jest mieć ciocię nie-wegetariankę;)

Koniec

2010-07-22T23:37:00.001-07:00

To był bardzo smutny dzień. Ostatni.

Nie rozmawialiśmy już ze sobą. Nie było o czym.

Obserwowaliśmy sam Koniec. Wielki obłok pożerający resztki naszego świata.
...

Nawet nie bolało tak bardzo.

Zostaliśmy sami na tej obcej, zimnej planecie - wpatrzeni w nicość. Jako jedyni świadkowie Końca.

Szyderczy, ostatni uśmiech Przedwieczego.

W obiektywie Mirgonosa

2010-07-18T09:28:00.001-07:00

dzienx:*

Idzie nowe

2010-07-18T06:25:00.000-07:00

Uczestnicy Europride mieli okazję obejrzeć autentycznych autochtonów ustawionych przez urząd miasta wzdłóż trasy przemarszu.

I znów mnie bolisz

2010-07-14T05:39:00.001-07:00

kurwa.
Dziś czuję się jak Bastylia.

Piękne, kruche, zaburzone...

2010-07-12T09:32:00.000-07:00

wymagają specjalistycznej opieki
- czyli weekend z kobietami na skraju załamania nerwowego
Katarzyna "ZA WSZELKA CENĘ" Roz
Alicja "O PÓŁ ROKU ZA DŁUGO" Ala (wyrafinowanym mimochodem na Misi)
Kasia "TOTALNA DEZORIENTACJA" Kaczan
Agata "DLA DZIWEK, WÓDKI i KOKAINY" Byrska
Ola "APOLOGIA DRAMY" Zaz
Małgo "ZABIĆ KOMPROMIS" Mistrzyni
Domi "CO TAM ŻYCIĘ - WCHODZĘ pod podwozie" Szyszko
oraz sielska-anielska, niepokojąco zadowolona z życia, najbardziej podejrzana ze wszystkich

Bianka "JAKA RZECZYWISTOŚĆ?!" Bianuszka

...

Tread softly because you tread on my dreams.

photo by: gosia, domi & bjanusz

Dobrze

2010-07-08T00:55:00.000-07:00

Kuchnia pełna młodych warzyw ukradzionych z pola pod Wilanowem pachnie. Botwinka w garze. Z bazarku owoce: jagody, maliny, jeżoliny (tak nazwałam krzyżówkę jeżyn z maliną), arbuz, brzoskwinie i czereśnie. W mega-słoju dochodzą małosolne. Na jajecznicę czekają grzecznie kurki.
A jak chcę świeżej mięty, to urywam sobie całą garść młodych listków z balkonu i parzę w moim ulubionym kubeczku od ewangelików z napisem „Got sei Dank es ist Sonntag”.
Dom.

I gość na brunchu. Tatar z łososia i twarożek z rzodkiewką.

Pagajem po trzcinie

2010-07-04T10:16:00.000-07:00

Jezus na falach

Nimfa przy sterze
Jacek?
Aleczek?
Normalnie NIE WIERZĘ:)

Krok 1. Przejąć ster
Krok 2. Uzupełnić paliwo
Krok 3. Dobrać współrzędne Sterować można wszystkim- jak żywo:)
A oto Łukasz i Aga

- i co ich wspomaga

W czajniku świat caly - przegięty choć mały
Erupcja radości - lecz nie przyzwoitości:
I to co delfinki lubią najbardziej:
Czyli zeskakujemy z pokladu, ostatni włącza silnik
A reszta popier...la na kole ratunkowym uwiązanym na lince do rufy

Bardzo, bardzo mądrze

czyli MAZURY 2010

by: domi, jack, luck & bjanusz

Człowiek człowiekowi wilkiem, a zombie zombie zombie

2010-06-29T13:15:00.000-07:00

.
Powiem szczerze: wcale nie było śmiesznie. Było strasznie.
Było przerażająco.

... gdzie jesteś mamo? Bo ja jestem coraz bardziej

....GŁODNA!!!

Co tam masz?

Mięso, mięso, MIĘSO!!!
albo...buahahahah!
mózg....TWÓJ mózg!
Czemu tak...
UCIEKASZ? Ja chcę tylko...
...Cię zabić! Zabić! ZABIĆ!!!
ale nie MARTWY się...
...bo nie opuszczę Cię aż do ŚMIERCI!

A teraz...
UŚMIECHNIJ SIĘ!
Bo JEZUS Cię kocha

Kocha! Kocha! KOCHA!

I po biegu:)

2010-06-27T13:24:00.000-07:00

uzupełniamy kalorie - ptasie mleczko i...
białoruska marynowana słoninka:)
modny zaczes
Na Magdzie też

marzenie o Wielkim, Latającym Psu z Neverending Story

Teraz to Cię trochę lubię:)

Run, Forest, run Samsung

2010-06-27T11:36:00.000-07:00

...i start!

No i fajnie:)
Tylko dlaczego nie mogę wstać?
Ale trawa jest miękka, słońce świeci...
... właściwie mi się nie spieszy.

Ps. photo by domi:*

Przed biegiem

2010-06-27T02:30:00.001-07:00

Węglowodany w "Bordo"
Personal Trener Psychiczna stabilizacja

3...2...1...

Kuropaty - ciemna strona Mocy

2010-06-24T01:47:00.000-07:00

Tam, gdzie kończy się pole kapusty, zawija autostrada, jest lasek.

W lasku tu i ówdzie rozrzucone drewniane krzyże.

Zaniedbane, połamane.

Leżą

Gdzieniegdzie na kamieniu jakiś święty.

Choć las to nie święty.*

*W Kuropatach pod Mińskiem leżą pomordowani przez NKWD Białorusini i Polacy. Nie wiadomo ilu. Historycy szacują od kilku tysięcy do ćwierci miliona. Badań nie można tam prowadzić. Władza odcina się. Nie wystawiono nawet pomnika z państwowych pieniędzy. A na żadnym z tych drewnianych, postawionych przez zwykłych ludzi ,nikt nie odważył się wpomnieć o Stalinie. Mówi się tu o prześladowania w latach 30 i 40tych.

Enigmatycznych.

Estetyka Reżimu

2010-06-23T01:24:00.001-07:00

Parada panien młodych na miejskim festynie. Panny młode wcale nie są prawdziwe.

Oryginalna bialoruska cerkiew. Bez ruskich "cebulek"
Galeria młodej Białorusi - taka fajna i cool, że równie dobrze mogłaby być w Berlinie
Na tle pomnika tych, co w Afaganistanie
Nawet wiewiórka kolaboruje wspierając nachalną estetykę reżimu

Teufelkreis

Demokracja to rządy debili.
Wieczne debili uwodzenie.
I z nimi negocjacje.

A nie lepiej mieć takiego Łukaszenkę.
I eleganckie, europejskie toalety.
Zadbane klomby.
Miasto czyściutkie.
I zero bezrobocia.
I zero krzyczącej biedy.

Czemu ludzie tak bardzo chcą mieć tę tzw. wolność?
Na chu.... im kapitalizm? Co tylko stresuje. I zabiera cenny czas.

Widziałam ten dziki, azjatycki neoliberalizm i tę sparszywiałą demokrację.
Na Ukrainie.
Korupcję, chamstwo i rozkład.

I szczerze nie polecam.

I wyjścia z sytuacji nie widzę.
Bo jeżeli faktycznie żyjemy w najlepszym z możliwych ustrojów.
To ja pierdolę.

P.S. Eksperci twierdzą, że gdyby nawet na Białorusi odbyły się uczciwe wybory, to i tak wygrałby Łuka.

Minsk 0.2 - Experience

2010-06-22T02:59:00.000-07:00

My s Taboi kajfujem

Minsk 0.1

2010-06-22T02:03:00.000-07:00

Taką Białoruś zapamiętałam sprzed kilku lat.
Surową i paranoiczną.
Rzeczywistość jest oczywiście bardziej skomplikowana.

Cucumber Art

2010-06-21T23:08:00.000-07:00

Thinking on cucumbers
Looking out for cucumbers
Prepearing yourself for cucumbers: Belarussian "Punch" - vodka, wine, vodka & Burn

Lina is going to kill the cucumber or to kill with cucumber. She didn't decide yet.
Little "Cucumber Town"
Andriej making the shape of the piece of art perfect

Magda conteplaiting.... Yes - it is a Cucumber-Penis.
Bianka and the "Cucumber guy"
"Cucumber guy" - the Original.
Lenin & Pamela Anderson - The new generation of cucumber art "Young Belarussian Cucumber-Front" is coming.

Wywczas w sanatorium "Cisy"

2010-06-09T12:09:00.000-07:00

14.00
Jeden Pan pali na ganku. Nie wolno palić. Jednego już za to wyrzucili z turnusu. Jedna starsza pani się poskarżyła do dyrektora.

14.20.
Mijamy Grajka Parkowego – gra na harmonii. Niezbyt pięknie. Sam o tym wie najlepiej. „ Ja to nie jestem taki zdolny – mówi - jak ten, co zawsze był przy bramie z trąbką. Ale umarł w zeszłym roku i teraz mi ludzie dają pieniadze za tamtego."

14.30
Przed nam wycieczka poznaje tajemnice Nalęczowa. "Senator Szyszkowska przychodzi z pobliskiej wsi co niedziela po ciastko do kawiarenki „Ewelina”. - mówi pan Antonii, przewodnik kulturalny uzdrowiska „Dom Rolnika” - Śmietanowe z wiśniami i czekoladą. Przychodzi z takim młodym panem. Jej towarzysz jest poetą." Po chwili milczenia dodaje: „I ma fioletowe włosy”
Rozlega się cichy pomruk niedowierzania.

16.00
W kawiarni "Jaśminowa" zamawiamy nalewki.
Wiśniowa, porzeczkowa, koprowa…
Ojciec mówi: Weźmy koniecznie orzechową. Orzechówkę weźmy! Podają.
Ojciec próbuje, wzdraga się: Orzechówka prawdziwa. Ohydna.

17.20
Przechodzimy koło maleńkiego drewnianego kościółka. W gablotce wisi plakat, gdzie jest napisane, co to grzech bałwochwalstwa. Bardzo konkretnie - m.in. Harry Potter, joga, akupunktura wschodnie sztuki walki oraz kursy szybkiego czytania...
Patrzę na ojca podejrzliwie – co tak szybko przeczytałeś te „Erynie”, szybciej niż ja. Czyżbyś?... Niewypowiedziane oskarżenie zawisa w powietrzu.

18.00 Kolacja.
Pani Kasia (lat 75.) przyjechała z mężem ale i tak podrywa wielu innych panów. Ktoś zresztą powiedział, że to wcale nie jest pewne, ze to jej mąż. We włosy wpina na wieczór jakieś takie jakby pióra. Pokazuje brzuch pomarszczony.
A teraz oddaje swoją wędlinę w stołówce – jakimś obcym panom.

19.00 W kawiarni dancing. A na dancingu Panna Krysia.
„jutro się rozstaniemy, jutro się rozejdziemy”, "żono moja serce moje", "poukladałam sobie świat, myślalam, ze nie wrocisz juz..."
O 20.30 muzyka cichnie, kuracjusze rozchodzą się po pokojach.Zbliża się cisza nocna.

21.00 Zmierzch.
W tym zmierzchu siedzi na ławeczce strasza pani.
Wyprostowana, w kapeluszu.
Okryta pledem przez córkę. Córka dotrzymuje jej towarzystwa, wysyła do fryzjera i na zabiegi pielęgnacyjne.
Teraz jednak strasza pani jest zupełnie sama.
Siedzi. Patrzy w zmierzch.
Czeka.

I szczerze powiem: wygląda to czekanie jakoś strasznie ostatecznie.

Errata:
A ojciec to powiedział, że oni w tym wieku to w ogóle już nie śpią. Tylko ubrani czekają w ciemnościach pokoju na śniadanie.

Moje słodkie krzyże

2010-06-08T12:25:00.000-07:00

Z brzuchem nam do twarzy

2010-06-06T10:02:00.000-07:00

For Nicholas:)

Spotlight on Human Rights - Young Journalists on Tour

2010-06-03T13:10:00.000-07:00

Może się przyda:
Robimy fajne warsztaty dla młodych dziennikarzy z trzech krajów: Polski, Niemiec i Bialorusi.
Ich tematem są prawa człowieka - w dowolnym ujęciu.
Młodzi będą się szkolić, zbierać materiały w trzech krajach, pisać i robić foty.
więcej info: www.kreisau.de//projekte/journalisten.html

A to my: Nina, MarYna, Friedhelm i moi

(na moim ulubionym, berlińskim podwórku)

Did you lose something?

2010-06-01T09:56:00.000-07:00

MarYna
(aus dem ZOO-Bahnhof)

Kitschig-proseccig-gut

2010-06-01T08:38:00.000-07:00

Curry Wurst in der Nacht
uns so gluecklich macht;)

Heimat

2010-06-01T01:58:00.000-07:00

W Berlinie myślę o tym, gdzie jestem i dlaczego.

I czy na pewno.

NORMALNI 2010

2010-05-11T09:14:00.000-07:00

Rozumiem

Nienawisć do inności
czystą i bezinteresowną
Strach przed nienormatywnością
Agresję.
Pogardę

Tylko po co ta ciepluchna hipokryzja?
Po co oswojone, bezpieczne kłamstwo?
Kłamstewko.
Fu.

A to my - Normalni 2010:

Bawimy się świetnie.

Głęboki wdech

2010-05-03T21:54:00.000-07:00

nurzając swe nozdrza w chmurze (Czersk)

poranny obchód majątku w gumiakach odbywając (Łucznica)

Sypiając w Ziemi Obiecanej (Łucznica)

Pod mostem "Chrumanti" pociągając (Centrum)

Najazdu obscenicznych lachonów wypatrując (Grochów)

Głęboki wdech

Kijów. Jakoś tak pięknie. I się kwieci. I modli.

2010-04-26T13:35:00.000-07:00

Na sześć godzin przed końcem żałoby narodowej...

2010-04-18T22:34:00.000-07:00

Erupcja najczarniejszego humoru, obrazoburczych skojarzeń i zwykłego chamstwa..

Na lampie siedzi mucha. Pod lampą leży straumatyzowany Marcell i udaje martwego w nadziei, że mucha go nie dorwie.

Bluźnierczy chichot nad fondue w siermiężnym rondlu.

Chaps...

Nie mogę, nie mogę, nie mogę. Niech oni już ich zakryptują w tej krypcie, no błagam!

I Żyd jeszcze przyszedł z polską flagą i sześciopakiem Tyskiego. Armageddon jak nic. Się zbliża.

Smutny pies zastanawia się

2010-04-13T03:33:00.000-07:00

Gdzie są teraz te wszystkie słowa, których zabrakło?

Te, którymi nie sposób wypowiedzieć.

I co nie oddadzą?... Co z nimi?

Czy odeszły zawstydzone?

I przebranżowiły się jakoś?

...

2010-04-11T15:27:00.000-07:00

Piątek, godzina 23.00
Impreza niespodzianka dla Arminiątka

Sobota, godz. 23.00
Przed Palacem Prezydenckim

Mały Bianek okazał się być kobietą...

2010-04-05T15:10:00.000-07:00

Za zdrowie Pań:)!

Prawosławne jaja

2010-04-03T23:59:00.000-07:00

Cerkwuszki, prawosławni święci. I ci inni też.

2010-03-30T11:58:00.000-07:00

Cerkwuszki zawsze mnie urzekały. Z tymi swoimi prostodusznymi kopulkami. I mamrotliwym zaśpiewem brodatych popów.

Teraz planuję iść krok dalej:
- popełnić bluźnierstwo i stworzyć w domu prywatny ikonostas.
Będzie badziewny - bylejaki. Połyskiwać będzie pazlotkiem i skrzyć się cyrkonijkami.

Wypcham go szczelnie prawosławnymi Świętymi. Mikolajem Cudotworitielem i Moskiewską Matrionoszką, mateczką, która urodzila się już z zamkniętymi oczami. I wszystkim, co poproszą, zawsze pomoże.
I Jezusek będzie prawoslawny, ze smutnymi, sarnimi oczami.

I jakiś nawiedzony zakonnik. Wyklęty. Z szalonymi ustami. Też znajdzie miejsce w moim ikonostasie.

I Siostra Nadjeżda-Trucicieka. I Św. Rodion od Zbrodni i Kary. I czterdziestu zakonników-rozpustników. Wszystkich ich przygarnę. Rozgrzeszę.

Eh, chodźcie do mnie Wy wszyscy święci - i ci kaprawi - i ci przegięci:)

2010-03-28T04:55:00.000-07:00

Siostra Joanna służyła biednym 20 lat w Afryce, w Kamerunie, teraz dziesiąty rok w kazahskiej Astanie.
Z Afryki wyjechać musiała po wypadku na motorze.
Śmieje się, gdy mówię - „To wy byłyście takie Siostry-Motorynki, tak?”.

Powołanie przyszło, gdy jako mała dziewczynka usłyszała opowieść o zakonnicy pracującej z trędowatymi.
Dlatego wybrała zakon o odpowiednim charyzmacie: pomoc ubogim, chorym i potrzebującym.
W Kamerunie trędowatych nie brakowało.
„Co im najpierw odpadało?” – pytam. „Palce, nos, oczy.” – odpowiada spokojnie

Nigdy nie miała wątpliwości.
Co do Boga.
I po co jest.
Nie tak jak Matka Teresa z Kalkuty, która wierzyła będąc młodą dziewczyną, a potem, już na całe życie pogrążyła się w ciemnościach niewiary. O czym nie wiedział nikt z jej otoczenia i o czym świat dowiedział się z dzienników po jej śmierci. Co świat ten nieco zszokowało.

Za Afryką z biegiem lat siostra Joanna tęskni coraz mniej. Choć z początku serce jej się tam wyrywało - aż bolało.
Czasem jednak śnią jej się suche stepy aż po horyzont.
I zapach piachu, trawy i sierści nłodego lwiątka o poranku.
Wtedy prawie niechcący zaczyna odmawiać „Zdrowaś Mario” w narzeczu: cukili:
„Mane Hwata, kryfte hwata"
Kathera kwate kanue..

Ledwo żegnam się z siostrą Joanną, wpadam w objęcia Lamy Olego. On też ma swoją historię. Tę jednak niech opowie kto inny.

Guziki

2010-03-28T02:34:00.001-07:00

W Katyniu mordowano urzędników państwowych, w Miednoje funkcjonariuszy, pod Charkowem, w Pietichatkach - oficerów wojska polskiego.
Cztery tysiące trzystu.
Mniej więcej.

Jeden z bohaterów "Katynia" Wajdy mówi: Zostaną po nas tylko guziki.

I faktycznie, w latach 60tych spod ziemii lasu charkowskiego zaczynają wyłazić guziki. W zastraszających ilościach. Dzieci z okolicy kolekcjonują je i grają nimi w kapsle.

To wtedy ludzie zaczynają mówić, że coś tam jest.

Coś.

Przyśpiewka o Chuju

2010-03-27T13:30:00.000-07:00

Widziałem jak na polu leżał chuj
Chuj wie czyj
- bo nie mój
Na polu leżał chuj.

Widziałem jak leciało stado wron
Chuj wie gdzie
Chuj wie skąd
Leciało stado wron

Joanna, Śląsk

Lampa moja ogromna

2010-03-17T02:20:00.001-07:00

Zastanawiam się, czy to faktycznie zmiana, czy kolejna ucieczka.
Chcę, żeby zmiana.
Więc zmiana.

No i lampa moja olbrzymia. Zastanawiam się.
Jak lampa może być końcem i początkiem.
Jak może mieścić w sobie universum.
Może.

Każdy ma jakiegoś Żyda

2010-03-11T21:44:00.000-08:00

za którym tęskni.

W sobotę tęskniliśmy wspólnie na Dworcu Gdańskim.
Za Żydem.
Za życiem.

www.tesknie.com

Pomanifejskich wersetów ciąg dalszy

2010-03-09T01:30:00.000-08:00

By Magda Walter - dzienx:)

Chcecie Władzy?

2010-03-07T12:11:00.001-08:00

Dla Lachonów, które dokonaly niemożliwego - zwlokły się rano w niedzielę po imprezie, zalożyły kaski i poszły na Manifę...

Jesteście pierdolniętę:**********************

Weekend prawie idealny 4 - Ależ mam pięknego brata

2010-02-28T12:57:00.000-08:00

Młody Poeta
Inteligent z kręgu Krytyki Politycznej

Lider zespołu Brit-popowego

Werter lub Oskar Wilde

Malcolm i Gertruda

Weekand prawie idealny 3

2010-02-28T04:51:00.000-08:00

W sobotę wieczorem natrafiłam w swojej kuchni na niewielkie zbiegowisko.
Tłumek szalał, błyskały flesze - O bożu, bożu - ktoś tam gotował:

Z wirtuozerią...
I odpowiednim osprzętem:
doskonała Pani Domu
sprawiedliwie dzieliła bliny pomiędzy oczekujące w gnieździe, wygłodniałe pisklęta
>Taaaakie dobre....:
Takie pyszne, że aż. ..

że Rozkosz

Weekend prawie idealny 2

2010-02-28T04:44:00.000-08:00

W sobotę rano znalazłam najbardziej wietnamską budę świata:

W Pho Toan makaron z mięsem nazywa sie Sałata, a Sałata - Orzeszki

Weekend prawie idealny 1

2010-02-28T01:49:00.000-08:00

W piątek, w obiekcie znalazłam parę rajstop...

Dziewczynę w pierwszym rzędzie...

Dziewczynę z cellulitem

Z tyłu widzimy prawdziwych, niepodstawionych uczestników koncertu:
Po koncercie fani wykorzystywali unikalną możliwość zrobienia sobie zdjęcia z członkami ulubionego zespołu:
Niektóre ujęcia są zabawne i spontaniczne dzięki czemu oddają charakter chwili :
Niektóre zaś miały być w załozeniu powazne...
A wyszły jak zwykle...Ewu spogląda z drugiego planu z niedowierzaniem, ze też udaje jej się być w kadrze ze słynną basistką Rolling Socks - Agnes
Jo. powoli wtapia się w tapetę. Nie chce tego wieczoru się wyróżniać. Za dużo afer w powietrzu, za dużo wątpliwości....
Oblivion prezentuje w kącie nowe rany rytualne.
Piękna..
i bestia dentata
i buciki.

Też na be:

Przez Kijów, Donieck, Charków i Dniepropietrowsk

2010-02-20T02:11:00.002-08:00

A wszystko to po to, aby państwa się bogaciły, a ludziom żyło się lepiej.
Jeszcze lepiej.

Ukraińcy jedzą cytrynę ze skórką

2010-02-20T01:41:00.001-08:00

Ina i inna Ina

Plac Wolności i radości - aż do kosci
Wladimir Ilicz

Lenin Maladiec!
Klub"Sajuz" nad Dnieprem
Z Romanem Dyczkowskim - odkrywcą metody na metodę
Śniadanie u babuszki Iny: kapusta, marynowany arbuz i kanapki z kawiorem
Z Doniecka do nikąd

Projekt: Mencizna

2010-02-13T22:24:00.001-08:00

Trzeba wyglądać na laskę wyluzowaną, lekko napitą, bez hamulców. Taką trochę szaloną...
Lepiej trzeźwą, bo trzeźwa lepsza jest.

Pozbawiona towarzystwa samca, samica linieje i smutnieje...
Gdy samiec pojawia się w polu widzenia jest jej już jednak dużo lepiej.

Volshebnyj Krolik:)

2010-01-30T04:40:00.001-08:00

Dziwne rzeczy dzieją się na świecie. Wieczny królik prof. Jackowskiego trafił niespodziewanie do fanklubu (http://community.livejournal.com/krolik_by) innego królika - białoruskiego, magicznego królika Jurija Demidovitsha.

Jego psychodeliczny przebój "Volshebnyj krolik" jest jedną z najdziwniejszych emanacji białoruskiej duszy - na skraju przełomu.

A to trzy Bialorusinki i jeden węgierski Żyd opętani króliczym rytmem:

atis matis animatis, atis matis amatis!

Zagadka nieśmiertelności

2010-01-25T12:23:00.000-08:00

Na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW odwiedziłam prof. Jackowskiego. A oto jaką obrazoburczą formulę znalazlam zapisaną na jego tablicy:

Tam, gdzie zagina się wąs

2010-01-24T03:40:00.001-08:00

Są czasem takie wieczory, gdy anioły (lub też wielkie, skrzydlate alergeny) latają Ci nad głową:

Trzycentymentrowe Bianki chlupoczą bezpiecznie w lekkim wzdęciu:A młodzi dorośli grają zapamiętale w gry ze zwierzątkami: pterodaktylami, marchwicami i pierdzioszkami...Gromadzą na wybiegach pawiany, legwany i afrykańskie onuce... Wtedy to właśnie pora przejść do analizy kota:

ANALIZA KOTA

Punkt zagięcia łapy (czy koty mają kolana?) Punkt podwinięcia łapy (czy koty mają łokcie?):

Tam, gdzie zagina się wąs:
Oś pełnej okazałości:

Ten akurat kot jest rodzajem huby kanapowej. W odpowiednich warunkach wyrasta w zagięciu kanapy przytwierdzony w pierwszej fazie częścią grzbietową do materii pokrywającej mebel. Po kilku miesiącach nastąpi separacja i kot będzie mógł zająć należne mu miejsce w stadzie.

KONIEC ANALIZY KOTA

Miłej niedzieli:)

Dla Kota. Nie trać głowy:)

2010-01-22T01:24:00.000-08:00

UWAGA/ATTENTION: Zdjęcia autorstwa Franka Swartza, ojczyma Sashki./ This cool photo was taken by the stepfather of Sashka - Frank Swartz. Sorry for not noticing this before.

Gjuvech, Fyllo i Perebranec

2010-01-22T00:53:00.001-08:00

I znów...stoimy

2010-01-18T06:24:00.001-08:00

"A czy Gwiazdka może się znudzić?"

Retrospektywa z ogonem w tle

2010-01-11T06:51:00.000-08:00

Na stoku, ponad poziomem chmur, wydarzyła się dziwna rzecz. Coś pękło. Coś - oprócz kości ogonowej zwanej popularnie ogonkiem.

Przez chwilę poboli. Poboli mocno. Nie tylko mnie, niestety.
Potem jednak wypełni się treścią - i zrośnie.
Mocny, jak nigdy dotąd.

Ogon.

Przesilenie trwa, a z niego niczym niezatapialny okręt lub wieloryb, wynurza się.... Dezyderata

2010-01-08T09:15:00.000-08:00

.

..

Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech, i pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy.

O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie bądź na dobrej stopie ze wszystkimi.
Wypowiadaj swoją prawdę jasno i spokojnie, wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych, oni też mają swoja opowieść.Unikaj głośnych i napastliwych - są udręką ducha.

Porównując się z innymi możesz stać się próżny i zgorzkniały, bowiem zawsze znajdziesz lepszych i gorszych od siebie.

Niech twoje osiągnięcia zarówno jak plany będą dla Ciebie źródłem radości.Wykonuj swą pracę z sercem - jakakolwiek byłaby skromna, ją jedynie posiadaszw zmiennych kolejach losu.

Bądź ostrożny w interesach, na świecie bowiem pełno oszustwa.Niech Ci to jednak nie zasłoni prawdziwej cnoty; wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałówi wszędzie życie pełne jest heroizmu.

Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia. Ani też nie podchodź cynicznie do miłości, albowiem wobec oschłości i rozczarowań ona jest wieczna jak trawa.

Przyjmij spokojnie co Ci lata doradzają z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości.

Rozwijaj siłę ducha, aby mogła cię osłonić w nagłym nieszczęściu. Lecz nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i samotności.
Obok zdrowej dyscypliny bądź dla siebie łagodny.

Jesteś dzieckiem wszechświata nie mniej niż drzewa i gwiazdy, masz prawo być tutaj. I czy to jest dla ciebie jasne, czy nie - wszechświat bez wątpienia jest na dobrej drodze.

Tak więc żyj w zgodzie z Bogiem, czymkolwiek On ci się wydaje,czymkolwiek się trudzisz i jakiekolwiek są twoje pragnienia, w zgiełkliwym pomieszaniu życia zachowaj spokój ze swą duszą. Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych marzeniach jest to piękny świat. Bądź pogodny. Dąż do szczęścia.

Pizdiet'

2010-01-04T05:51:00.000-08:00

Ten rzeczownik zaimportowany z Bialej Rusi pięknie opisuje mój aktualny stan duszy...

A to moje noworoczne Rosjanki:

Marinoska

Ksjeniusza

i Sasheczka

S novym godom, s novym sczjastjem - dla Vas
:* Dla mienja zaś pizdiet'
Samyj łutszyj pizdiet' w mirie
Takoj iz kakovo shto nibud'mozjet' byt' vosnikajet'

O tym jak Zło zostało ukarane, a ja zostałam ciotką

2009-12-25T11:26:00.000-08:00

i wtedy właśnie Zło zostało ukarane....

Malcolm: To wcale nie są rózgi, to są ozdobne polana domowe

...a ja zostałam ciotką

Gertruda: A jak będzie chlopak - nazwiemy go Bianek :))))

Happy "Merry Christmas", czyli japońska trauma

2009-12-22T06:49:00.000-08:00

Zmęczeni koszmarnym anturażem świąt polskich - boguojczyźnianych. Amerykańskim plastikiem. Sięgamy dalej.
W prawdziwe ekstremum wizji japońskiej.
Tam to dopiero mają iluminacji, lampek, laserów...

I Mikołaja rodem z makabrycznej mangi...

Straszne, straszne, cybernetyczne bałwanki...

I nieokiełznane perwersje muzyczno-wizualne. Szokujące, radykalne, wprawiające w stupor absolutny. Uczciwie ostrzegam: Jeżeli klikniecie w to video, już nigdy Świeta nie będą dla Was tym samym, czym były dotychczas.

...

Życzę Wam, Kochani, żeby się Wasze wizje mieszaly, bulgotaly i ewoluowaly w nowe jakosci.

W rybie ości.

i Miłości.

ślicznie, ulicznie

2009-12-18T08:01:00.000-08:00

Jeżeli chcę pooddychać starą Japonią przechadzam się po ogrodzie z epoki Edo. Patrzę na przepiękne sceny z pradawnych poematów odtworzone w rdzewiejącej zieleni. Albo piję zieloną herbatę w jednej z zacisznych altanek, zagryzając jakąś straszną, ryżową słodkością.

Jeśli chcę poczuć ducha współczesnej Japonii idę w Ulicę.

<

citing - (ang. city) określenie sposobu spędzania wolnego czasu tudzież gatunek urban-activity. Sednem citingu jest poddanie się rwącemu nurtowi miasta, który niesie nas w najbardziej zaskakujące rewiry i ślepe odnogi. Bez planu, agendy, mapy i zegarka. Na żywca. Na żywioł.

Stworzenia z Harajuku

2009-12-15T08:49:00.000-08:00

Takeshita Dori
Powiem tak: ta uliczka jest pierdolnięta.
Uwielbiam
uwielbiam
uwielbiam

Powiem też tak - ta uliczka wyrządziła mi dużo krzywdy. Ujawniła skrzętnie skrywane, latami wypierane, chore instynkty estetyczne. Kształty, konsystencje i zestawienia, o których wolałam nie myśleć. Rzeczy, od których ludziom z odrobiną smaku dęba stanęły by ich stonowane szarości i eleganckie czernie.

Cierpieć będziemy na tym wszyscy.

Stfory w ilościach "do piećdziesięciu"

2009-12-15T06:52:00.000-08:00

Dziś obchodziliśmy 308 rocznicę szturmu 47 roninów na zamek Kiry. Jest to historia o tym, jak samurajowie tracą swego pana, mszczą się na winnym jego śmierci, innym panu, po czym popełniają honorowe samobójstwo, na rozkaz największego pana - szoguna. Nie rozumiem jej przesłania, ale też nie żyję w zhierarchizowanym do bólu społeczeństwie, które nie przeszło żadnej społecznej rewolucji i którego przywódca niedawno dopiero wyrzekł się formalnie boskości,.

Grób 47 roninów przy świątyni szintoistycznej w Sengaku-ji odwiedziło dziś tysiące Tokijczyków. Oddawali roninom cześć głębokim skłonem przy każdym z grobów.
Ich historia jest wciąż żywą częścią kultury Japońskiej.
Jak to się osadza w meandrach Japońskiej duszy - nie mnie to oceniać.

Zwłaszcza jak przypomnę sobie historie naszych, polskich bohaterów - tych wszystkich Konradów Wallenrodów i innych Kordianów...
Smutne i absurdalne - do wyrzygania.

A tak na marginesie:
Jak to się stało, że nawet tak pogodna, harmonijna i skromna religia jaką jest szintoizm - gdzie świat jest pełen duchów, bóstw, amuletów i równoważących się sił przyrody - stała się podstawą groźnego i barbarzyńskiego militaryzmu japońskiego?

Toshi-Stforo

2009-12-14T07:43:00.000-08:00

Toshi 2008

Przyjaźń z Japończykiem to przedziwna sprawa. Z Toshim znamy się od 6 lat. Razem explorowaliśmy Berlin - trzykrotnie. Razem przedzieraliśmy się, przez przedziwne, nowe obszary, w sensie, przepraszam za słowo, bardziej egzystencjalnym. Odwiedził mnie też w Polsce.
A kiedyś to mu nawet ukradłam spodnie.
Tzn. zostawił je u mnie, ale tak mi się spodobały, że postanowiłam mu ich nigdy nie oddać...
Teraz spotykam go tu, w Tokyo. Patrzę na niego i wciąż nie mogę się nadziwić...
Co mu to Tokyo zrobiło?
?
Gdzie jest moje małe, śliczne, niedookreślone, szalejące po berlińskich dark-roomach?
Gdzie jest uciekinier z pojebanej krainy odjazdów korporacyjych?
Dzieląca nas, gigantyczna różnica kulturowa zaczyna mi pierwszy raz przeszkadzać.
Toshi, fuck, co się dzieje?

Stvory IV - Ghosts in the Shell?

2009-12-13T04:14:00.001-08:00

To się stanie tu, w Japonii. Dziś, albo za sto tysięcy lat.
Resztka zagubionego, mało znaczącego kodu, krążąc po systemie i po raz bilionowy natrafiając na kombinację innych pozostałości błędów programowych, w tym jednym jednym, wykluczonym przez prawdopodobieństwo ustawieniu, zmutuje nagle w nową, unikalną jakość.
...
Maszyna otworzy oczy i spojrzy na nas rozumnie.

Stfory 3 - Tokijskie Lachony

2009-12-12T18:15:00.001-08:00

Stfory z Tokyo II - Aukcja Tuńczyka

2009-12-11T17:24:00.000-08:00

Na jedyną na świecie auckję tuńczyka, o 4.00 rano na targu Cukidżi, włamałam się nielegalnie. Do domu wróciłam więc z półtora metrem mrożonej ryby i żołądkiem wypchanym toro - ociekającym krwią mięskiem z dolnej części brzucha ryby - najbardziej cenionym ze względu na teksturę i delikatność smaku.

Z zupełnie innej beczki

2009-12-11T17:15:00.000-08:00

Stfory z Tokyo I

Znów coś zjadlam...coś nieokreślonego. Boli mnie teraz brzuch:(

Środek Świata

2009-12-08T07:58:00.000-08:00

Jesteśmy nie tylko europocentryczni, egoistyczni, czy ekscentryczni, ale też po prostu centryczni. Coś nas ciągnie do środka.
Nieodparcie.

Każda kultura, religia, każdy światopogląd mają swój własny środek swiata. Ba, każda, na maksa zapadła, ulepiona z odchodów diabłów tasmańskich wioska w Papui Nowej Gwinei ma słup, kamień, roślinę – które są centrum universum.

Jeden ze środków świata znajduje się, nieco na uboczu jego głównego nurtu, w Oslo, w Parku Villgelanda.

Vilgeland, szalony rzeźbiarz, dostał do dyspozycji olbrzymi teren parkowy w środku miasta. I zapełnił go chorym, choć uporządkowanym spiętrzeniem nagich, nieco obłych ludzkich ciał. Męskich i kobiecych.

Jest to miejsce niezwykłe. Wyjęte z kontekstu. Symboliczne, ale jednocześnie żywe i prawdziwe. Jest w tym miejscu wielka energia, są i pytania - z gatunku tych z najgrubszej rury.

Kim jesteśmy, my ludzie? Jaki jest sens naszego dziwnego, pokręconego bycia tu i teraz?

I ta najpiękniejsza wątpliwość, która jednocześnie nadaje naszej kondycji rysu do głębi tragikomicznego - Czy jest coś więcej?

Czy też jesteśmy tylko my sami - zbudowani z białka, nietrwali tak jak i jego wiązania, wrzuceni w absurd obojętnego kosmosu? A jedyne, co w nas niezwykłe, to ta tęsknota za czymś wychodzącym poza ciasne ramy naszego własnego ogródka?

Hallo, Is anybody there?
....

...

2009-12-05T05:52:00.000-08:00

Z przejścia dla pieszych koło mojego instytutu, zniknęły światła i przycisk do zatrzymywania samochodów. Zniknął też kawałek chodnika i fragment wejścia do budynku.
Mój Salon Fryzjerski stał się nagle sklepem z ekologicznymi wypiekami.
Zamknięto prom na Bydgoy.
W kawiarni z moimi ulubionymi, mega-bułami z rodzynkami, mega-buł zabrakło w połowie dnia.

Braki zaczęłam zauważać również na innych poziomach. Z powodu choroby nie wzięłam udziału w świątecznym party w instytucie i nie spotkałam się z przyjaciółmi. Nie porozmawiałam z Agnete i Bjornem o moim chorym pomyśle scalenia dwóch modeli teoretycznych. Nie zobaczę już też Obamy odbierającego nagrodę Nobla w Ratuszu ani pozdrawiajacego tłumy z balkonu hotelu Grand.

Mój czas w Oslo wyraźnie wyczerpuje się. Ktoś zmienia dekoracje.
Pora kulturalnie opuścić teatr.

A taka, przepyszna scenografia powitała mnie zaraz po przybyciu, w czerwcu. I nie, nie zabrakło orkiestry dętej.

Cała prawda o Norwegii (III)

2009-12-03T05:08:00.000-08:00

Ostatni Wiking

Więc prawda jest taka, że nie ma tu żadnych Wikingów. Ani żadnego klimatu Wikingów. Żadnych festiwali, pubów a'la Wiking, potraw ani nawet wikingowych suwenirów. Nic.
Norwegia istnieje bardzo krótko - nieco ponad 100 lat.
I jej tożsamosć jest raczej Północna, skandynawska, polarna.

Dusza norweska jest związana z Przyrodą, samotnością izolowanych, dzikich wysepek i wielką, nieodwzajemniona miłością do Słońca.
To ona jest przyczyną jednego z najwyższych współczynikow samobójstw na świecie.

A oto jedyny Wiking, którego udało mi się odnaleźć w Oslo - zgodnie ze swą naturą dzielnie penetruje najdalsze rubieże :)

Dzień później

2009-12-01T03:38:00.000-08:00

Dziś już nie jestem Buddą.

W rok później

2009-11-30T06:36:00.000-08:00

Dzisiaj od rana jestem Buddą.
Dlatego nie mąci mego umysłu myśl o smutku, czy rozczarowaniu.
Patrzę z miłością.
I wyrozumiałością.
Choć i te emocje są tylko wytworem mojego nieograniczonej jaźni.

Coś się kończy, coś się zaczyna.
I tak jest dobrze.

PS. A tu się właśnie zaczyna:

Gratulere!:)

Dziewczynki, a to specjalnie dla Was piosenka w wykonaniu moich klasztornych pobratymców:

Ich liebe Euch, aber ihr weisst es schon, oder?:)

Cała Prawda o Norwegii (II)

2009-11-26T04:38:00.000-08:00

Na klasztornej lodówce

Życie w Dolinie Muminków

Nieznając norweskiego siedzę sobie wśród muminków - w instytucie, na siłowni, w klubie - i słucham ich radosnego gaworzenia.

Jakaż to ulga dla ducha - nie rozumieć nic.

W tych obcych, chropowaty dzwiękach, życie staje się mimowolną medytacją.

Nawet wizyta w sklepie staje sie mocno mistycznym przeżyciem. Rytuałem kończącym się zawsze "jdokrtjnaldldjf....pusse". Odpowiadam zawsze więc w uniesieniu - "yes, pusse, pusse, please".

I dostaję torebkę. I wtedy mówię moją drugą rytualną kwestię: "takk".

Takk - nie jest przypadkowo jednym słowem jakiego tu się nauczyłam. Generalnie za wszystko tutaj dziękuję. Za mój microcosmos w Oslo. Za muminkowych Norwegów. Za klasztor. Za instytut. Za tych kilka osób, które stały mi się przez chwilę bliskie. Za życie prowadzone jako medytację. Za wielkie niebo. Za Porto. I nawet za te chwile potknięcia - też dziękuję.

Tusen Takk

Ten uroczy kolaż, symbolizujacy pierwsze trzy miesiące mojego pobytu w Oslo wykonala wschodząca gwiazda ludowych sztuk plastycznych - Marta Pudelko:) Jak widzicie jego elementem jest też wafel. Marta (towarzyszyły jej w tym inne, mało odpowiedzialne, osoby) znalazla dla wafla także dodatkowe zastosowanie. Zastosowanie to łączy się z absolutnie wyjątkową fizyczną przyjemnością. Jaką?
Chętnie bym powiedziała, ale naprawdę nie wypada:)

Let’s face the truth

2009-11-24T01:28:00.000-08:00

czyli kłamstwo jako antymateria

Natura kłamstwa jest absolutnie nienaturalna.
Bo natura to, to wszystko to, co jest.

Kłamstwo to siła o wartości przeciwstawnej wobec tego wszystkiego, co jest.
Zaprzeczenie stanu rzeczy
Nie-prawda.

Jeżeli życie to mocna, miłosna relacja z tym, co jest,
to proste stwierdzenie faktu jest w pewnym sensie małym aktem stworzenia.

Poświadczanie nieprawdy jest zaś deklaracją przeciw życiu.
Jest zaprzeczeniem jego najbardziej oczywistej właściwości
Nie ma niewinnych łgarstw.
Kłamsto zabija.

....

Dziennik Frustrata 2 - Requiem "Revelation"

2009-11-19T08:02:00.000-08:00

(narastająca groza, uderzenia bębnów i dramatyczne skrzypce w tle)

Generalnie jest strasznie. Nic nie wiesz, nic nie rozumiesz.
Masz pustkę w oczach i panikę w sercu.
Ci wszyscy naukowcy mówią do Ciebie, a tak jakby nie mówili.
Niby tłumaczą, a tak jakby specjalnie próbowali wyprowadzić Cię na manowce.
Jest wielka zmowa przeciwko Tobie. Konspiracja. Spisek stulecia.

(tony przechodzą płynnie w daleko posuniętą psychodelię)

I nawet Pani od książek jest w tym spisku, bo co Ci poleci jakąś pozycję, to coraz gorzej się czujesz po niej na psychice...
A Twoja superwajzorka zaczyna Cię jakby unikać, jakby nie chciała być widziana w Twoim towarzystwie...
I nawet Pani od lunchu patrzy się na Ciebie nad ta sałatką ze śledziem jakoś z odrazą.

(psychodeliczna groza narasta łącząc się z powracającą grozą klasycznej orkiestry i wspólnie osiagają wyraziste apogeum)

Jesteś wyrzutkiem instytutu, intelektualnm śmieciem, bolesnym pierdnięciem polskiego, kalekiego systemu szkolnictwa wyzszego. Ponurą zemstą swojej kaprawej Alma Mater na tych bogatych Norwegach. A niech mają - zgniłe jajo! Niech się męczą, cwaniacy!

I próbujesz czytać.
A niektóre teksty, niektóre strony, niektóre akapity są Ci tak wrogie, tak jakby Cię nienawidzą, tak Ci sie opierają, że normalnie płaczesz.
Po prostu siedzisz i płaczesz nad tym swoim małym rozumkiem. I złamanym życiorysem.

(i tu zmiana motywu na podniosły i narastająco optymistyczny z pobrzmieniami akcentów nadziei na przyszłość)

Ale czasem - ale to naprawdę czasem - spotykasz GO. I wtedy świat przez chwilę staje się prosty. A ty odnajdujesz swoje w nim miejsce.

ON może być fragmentem tekstu, wdzięcznie napisanym artykułem, który trafia w sedno sprawy, podsumowaniem, które zaoszczędzi Ci tysiąc godzin bezsensownej pracy, zwięzłą myślą, która jakimś cudem rozświetla niebywałe mroki Twojej ignorancji. Jakimiś ramami interpretacyjnymi, conceptual framework, modelem, zastosowaniem, trafioną w sedno definicją.

Może też być niby przypadkową rozmową w kawiarni z jakimś podejrzanie wygladającym badaczem-brodaczem, którego luźne skojarzenie, mimochodem rzucona uwaga, nagle, zupełnie znienacka naprowadzają Cię na jakiś wniosek.

Czy po prostu jaką oczywistościa, związkiem, syntezą, która po miesiącach intensywnych poszukiwań, jak gdyby nigdy nic, podchodzi sobie leniwym krokiem w najmniej oczekiwanym momencie, i mówi "No hej, jestem. O co chodzi?"

I to jest fajne. To jest świetne. To odurza. I pomaga zrozumieć tych wszystkich biednych łosi, którzy siedzą na tych swoich posadkach za 250 Euro brutto na uniwerku i coś tam dłubią w przerwach między kserowniem dokumentów dla swego promotora i parzeniem herbaty.

Trwa jednak krótko.

(gwałtowne urwanie radosnej nuty, powracamy do mrocznych klimatów z początku utworu)

Potem z pokorą wracasz na właściwe Ci miejsce na samym dnie hierarchi naukowej.
Tam, gdzie dyskurs nie sięga.
Do tego mrocznego, zapomnianego przez bogów miejsce, gdzie z pseudodoktorantów wylęgają się szemrani wykładowcy, szmeranych szkół wyższych.

(utwór zamyka motyw muzyczny z "Władcy Pierścieni", z części gdy u Sarumana Białego wylęga się nowa, przerażająca odmiana orków - urughaje - odgłosy młotów z wnętrza ziemii i odrażajace poświsty....wszystko cichnie pozostawiajac wrażenie niewypowiedzianego niepokoju o przyszłość polskiego szkolnictwa wyższego i - generalnie - o losy świata)

OKLASKI

Ufff...

2009-11-19T04:20:00.000-08:00

I see friends shakin' hands, sayin' `How do you do?`
They're really saying `I love you`
And I think to myself, what a wonderful world
:)

Obscenicznie nieheteroseksualny ..

2009-11-18T04:51:00.000-08:00

...niezdrowy koktajl pokręconych indywidualności, szalejących namiętności, zaburzających tekstów i mocnej, paranoicznej muzy, czyli:

Już w piątek, 20 listopada, o 22.00 przy Inżynierskiej 3 w Warszawie.

Rajstopy Heleny -
Debiut, którego wolelibyśmy nie usłyszeć

*plakat by Syd.

O tym, jak zostałam debilem

2009-11-16T13:09:00.000-08:00

Przesadziłam.

W mojej polityce odcinania się od wszelkich informacji.

Owszem, nie chciałam już ani minuty życia spędzić bez sensu, dając się gonić w ślepe, zatęchłe uliczki pseudo-spraw, pseudo-informacji, pseudo życia społecznego.

Pożerając kompulsywnie codzienniki, tygodniki, kąpiąc się w taniej retoryce talk- show-politycznych, debat ekstatycznych i tok fm flowów-polemicznych.

Ale jednak, kurwa, przesadzilam.

Nie wiedziałam, że umarł Leszek Kołakowski

17 lipca

Musiałam wejść na bloga owcy, aby się o tym dowiedzieć.

Mamy, kurwa, listopad...

Jestem, oficjalnie, debilem.

Ignorantem.

Barbarzyńcą.

Powinno się mnie trzymać w klatce z tabliczką "Poza obiegiem"

Albo w jakiejś grocie, pozostałosci epoki przedinformacyjnej wraz z innymi jaskiniowcami.

Byśmy sobie wzajemnie ignorowali swoje znaki dymne. A cały potencjał polemiczny zużywalibyśmy na zapamiętałe wzajemne iskanie zapchlonych futer.

....

To co, może Edelman też nie żyje?

(przepraszam, ponury żart:))

Wszystkie prawdy, które wam tutaj wyłożę, są bezwstydnymi kłamstwami

2009-11-15T09:46:00.001-08:00

W piątek 13-ego przemówiła do mnie bokonistyczna wizja świata
i w nietrzeźwym widzie zobaczyłam zarysy własnego karassu.

"- Od czterech tysięcy lat albo dłużej dorośli splatają zawiłe pętle ze sznurków przed nosami swoich dzieci. Newt siedział nadal skulony w leżaku. Wyciągnął przed siebie upaćkane dłonie, jakby miał na nich rozpiętą kocią kołyskę. - Nic dziwnego, że dzieci wyrastają potem na wariatów. Kocia kołyska to tylko kilka iksów ze sznurka pomiędzy czyimiś palcami i dzieciak patrzy, i patrzy na te iksy... - I co? - I nic. Nie ma żadnego cholernego kota, żadnej cholernej kołyski."

"I ulepił Bóg wszelkie zwierzęta, jakie żyją na Ziemi, a pośród nich i człowieka. Jedynie glina w postaci człowieka potrafiła mówić. Bóg pochylił się nisko, kiedy glina w postaci człowieka powstała, rozejrzała się dokoła i przemówiła. Człowiek zamrugał i grzecznie spytał: Jaki jest sens tego wszystkiego?
- Czy wszystko musi mieć jakiś sens? - spytał Bóg.
- Oczywiście - odpowiedział człowiek.
- W takim razie pozostawiam tobie znalezienie sensu tego wszystkiego - powiedział Bóg.
I odszedł."

(Kurt Vonnegut Jr., Kocia Kołyska)

Wsparcie a'la bjanke

2009-11-15T08:56:00.000-08:00

Na wieść, że przyjaciółka ma zgrubienie w piersi, które będzie pewnie trzeba wyciąć:

- Jezu, nie umieraj na raka, proszę!
- Pewnie więcej Ci wytną i zostanie takie zagłębienie, w którym będziesz mogła przechowywać drobne przedmioty – na przykład monety.
- Jak to nie rak, to nie przyjeżdżam.
- W sumie to i tak przecież nie miałaś cycków.

Ryski Ryś i Art Nouveau

2009-11-15T07:54:00.000-08:00

.

Kot Ryszard żyje sobie na oknie w suterenie w jednej z przepięknych, secesyjnych kamienic przy Alberta eile. Śnią mu się bardzo dziwne rzeczy:

PS. Z budynkiem z rzeźbą kota (fot. 2) na dachu wiąże się przesmaczna historyjka: Otóż budynek ten wybudowal pewien człowiek interesu, któremu starsznie zależało na dostaniu się do starszej gildii kupieckiej, której siedziba leżała po drugiej stronie ulicy. Zabiegał o to wiele lat - bezskutecznie. W końcu, rozsierdzony, na dachu swojej kamienicy kazał umieścić wielkiego kota z zadartym ogonem i zadkiem wypiętym na Gildię. W wyniku wieloletniego procesu sądowego, podczas którego człowiek interesu zmarł, zad kota odwrócono w inną, bardziej neutralną stronę.

Bionic woman:)

2009-11-10T07:41:00.001-08:00

Bo słuchajcie.
Naukowcy NASA używając kosmicznej technologii stworzyli bieliznę niesamowitą z funkcją akumulatora energii - z kanałam powietrznymi, poduszkami i stymulatorami. Można jej używać jako bazy do sportów zimowych lub kompletnego stroju do indoor aktywności jak jest cieplej.
Bionic Underwear Energy Accumulator ma również funkcję autopilota.
Stawiasz ją na bieżni i sama biegnie, normalnie.
Przysięgam.

Jak to się stało, że ludzie wokół mnie...

2009-11-07T09:54:00.000-08:00

...zaczynają już nowe życie?

Przecież dopiero, co startowaliśmy z tym pierwszym?

I jak to jest, że tu takie dramaty,
a ja nie zdążylam jeszcze kupić wycieraczki pod drzwi?

Ani sitka. Bez sitka life sucks...

Noc, kiedy spadł śnieg

2009-11-06T02:38:00.001-08:00

I wtedy właśnie spadł najpiękniejszy śnieg świata...

ooooo...madefaka - powiedziała moja kuzynka z Florydy, Aga

Łojeza - powiedziałam ja

Adam nic nie powiedział, zatopiony był bowiem w swej opowieści o tajemniczej książce z podziemii MSWiA - pełnej wzorów, teorii i parainformacji.

Wzór na to, że faktycznie, nie tyle spadł śnieg, co zaistniala informacja na ten temat:

A Śnieg jak gdyby nigdy nic trwał w swoim hipnotyzującym slow motion.

Freedom to stay...

2009-11-04T01:09:00.000-08:00